چوپانی حوالی تهران


تاب    

    بیاور

          مرا

            مردی که جاده های زیادی را

در جیب هایش پنهان کرده است

به من

اعتماد کن

به آروزهای مردی که

از هر کورسوی تاریکی هم

به جانب کوهستان می رسد

واز تکه های زخمی هر مصلوبی

به اعتبار خون

دارد به درک خدا نزیک می شود

تاب

     بیاور

           مرا

مردی را که

تکه های مرموز هر زنی را فراموش کرده است

 

 

 

۱۳۸٧/٥/۱۸ | ۸:۳٢ ‎ب.ظ | شهاب نادری مقدم | نظرات () |
Design By : nightSelect.com